Somon yetiştiriciliği pazarındaki zorluklar ve başarılar

Görüş yazın
722
görüntüleme

Kuzey Amerika’daki somon yetiştiriciliğinin tarihine baktığımızda bolca başarıyla karşılaşıyoruz. Atlantik somonunun ilk fertilizasyonunun tarihi Avrupa’da 1763’e dayanıyor. Somon yetiştiriciliğinin Norveç’te başlaması 60’lara dayanırken Atlantik Okyanusu’nun öteki kıyısında, Amerika’da ise 70’lerin ortalarında başlıyor. Bugünse kıta Amerika’sındaki somon yetiştiriciliği, sektörü iyi finanse edilmiş ve başarılı bir şekilde yönetilen Norveçli ve Kanadalı firmalar tarafından Kanada kıyılarında, Maine’de ve Washington eyaletinin açıklarında yapılıyor.

Teknoloji ve doğanın ilişkisi sıklıkla çekişmeli hale gelebilir. Üreticiler yeniliği getirir ve teknoloji ile sürdürlebilirliği geliştirmeyi sürdürürler. Seksenlerden bu yana dünya çapında somon yetiştiriciliği sektörü sektörün roller costerı. Mevcut fiyatlandırma üreticilerin yüzünü güldüren başlıca unsur. Kısa vadeli göstergeler güçlü fiyatlandırmanın sürdüğünü gösteriyor. Sektörün öncüleri ve mevcut operatörler harika işleri ve ürünleriyle övgü duymalı.

Bu çiftlikler, Kuzey Amerika’daki en iyi somonu üretiyorlar. Bu listenin başında British Columbia’dan gelen balıklar var. BC’de üretilmiş olan somon çoğunlukla Asya’daki su ürünleri tüketicilerinin favorisi ve genellikle Doğu kıyısına gönderiliyor. Doğu kıyısındaki su ürünleri üretimi rekabeti ise özellikle deniz aşırı konumlarda daha fazla.

Zorluklar

Verilen bu perspektif, somonun üretimi ile ilgili değil daha çok mutfaktaki pişirimi, perakende olarak satışı yada restorandaki servisi yönünden verilmiştir. Balıkçılık gerçekten zor ve zahmetli bir iştir ve son balık tüketicisi, balıkçının yaşadığı zorlukları görmezden gelmemektedir.

Kuzey Amerika’da su ürünleri yetiştiriciliği yapan üreticiler, dünyanın en kalabalık ve önemli metropollerine ürün gönderebilmek gibi harika bir imkana sahiptir. Fakat bununla birlikte, pek çok pazarlama aktivitesi son müşterinin çiftliklerde yetiştirilmiş somonu tüketmek konusundaki isteksizlikleri nedeniyle sekteye uğradı. Bu ne yazık ki yalnızca somon yetiştiricilerinin yaşadığı bir sorun değil; çünkü tüm su ürünleri olmaları gerektiği kadar değerli değil. Bu da, su ürünleri sektöründe iş yapan insanlara proaktif olmaktansa pazarlamada reaktif olma hatasını yaptırdı.

Sektörde iş yapan firmalar, pazarlama aktivitelerini ve stratejilerini tüketicilerine ve aktivistlerine yönelik olarak yeniden planlamalı. Batı Kanada’da su ürünleri sektörü kendini yüksek sesli ama şüpheli aktivistlere fazlaca saldırıya açık halde bıraktı. Sürdürülebilirlik ile ilgili başarılarını layıkıyla “pazarlayamayan” ve kurulduğu günden itibaren topluluğa yeteri kadar katkı sağlayamayan ve “kar amacı gütmeyen” yaşamları aktivistleri kışkırttı. Doğu’daki yetiştiriciler ise önemli pazarlar olan İngiltere ve diğer yetiştiricileri kaybetti. Kanada ve Birleşik Devletler su ürünleri üretimi noktalarını tam verimle kullanamadı.

Düzenlemeler, Amerika ve Kanada’daki su ürünleri yetiştiricileri için başlıca bir mücadele. Tüketicilerin yetiştirilmiş somonu kabul etmesini sağlayacak olan yanlış anlatım hatalarının azalmasıyla birlikte su ürünleri tüketiminin önünde engel yaratanlar da git gide azalacak. Daha iyi ve güçlü bir su ürünleri pazarı için halen yapılması gereken çok şey var.

Kara tabanlı işletmeler

Kanada’da, BC’de ve Nova Scotia’da tamamiyle karada yetiştiricilik yapan çiftlikler var. Kara tabanlı su ürünleri yetiştiriciliğindeki teknoloji bugünden dahi büyük umutlar veriyor ve denize kıyısı olmayan şehirlerde de günden güne yaygınlaşmaya başlıyor. Kara tabanlı tesislerde üretilmiş olan su ürünleri, üreticilerine denizde yetiştirilmiş olan su ürünlerine göre daha yüksek gelir imkanı sağlayabilir. Bununla birlikte, en üst düzey perakende tüketicilerini ve şehirlerdeki en iyi restoranları kendine çekebilir. Bununla birlikte, teknoloji konusunda eğitimi ve bilgisi olan tüketicilerin kafasında okyanusta yetiştirilmiş yada karada yetiştirilmiş balık konusunda bazı soru işaretleri oluşabilir. Büyük soru şudur: bir metropol ne kadar su ürününü tüketebilir? Bugün çevreyle dost bir şekilde üretilmiş olan somon yetiştiriciliği sektörü kendine pazarda yer açmaya çalışıyor.

Joe Sabbagh’ın AquacultureNorthAmerica.com’daki yazısından adapte edilmiştir.

Bu metin her ne kadar Amerika ve Kanada’daki somon yetiştiriciliği sektörünün sorunlarından bahsediyor gibi görünse de, aslında su ürünlerinin pazar algısının ve yetiştirilmiş su ürünlerinin tüketiminin halen ciddi sıkıntılarla; dünyanın her yanında ve hemen hemen tüm alt sektörlerde kendini gösterdiğini ortaya koyuyor.

Yetiştirilmiş su ürünlerinin nicel ve nitel yönden algılarını, onları öne çıkaran özelliklerini ve başlıca “neden yetiştirilmiş su ürünleri?” sorularının yanıtını etrafımızdaki insanlara doğru ve tarafsız bir şekilde anlatmanın önemi burada kendini daha fazla gösteriyor…