Maine’li istiridye yetiştiricisi iklim değişikliğini inceliyor ve ona adapte olmaya çalışıyor

Bill Mook bu aralar sihirbazlık yapmakla meşgul. Maine’nin orta kesimindeki Damariscotta Nehri üzerindeki başarılı birişi yönetiyor. Ayrıca istiridye çiftliğini ve kuluçkahanelerini yeni çevresel bir gerçekçiliğe çevirmek üzerine bir proje üzerinde çalışıyor. Proje iklim değişikliğinin risklerini ele almak üzerine kurulmuş. Mook daha da sıklaşan ve yoğunlaşan yağmur fırtınalarının ve daha çok ısınan ve asitleşen deniz suyunun farkında; bütün bunlar kabuklu su ürünlerini yetiştirmek için hiç de iyi olmayan şeyler.

İklim değişikliğinin etkilerine karşı uyum sağlamaya yönelik yapılan yatırımlar, su ürünleri yetiştiriciliği işinde başarılı olmakta yeni fırsatlar yaratabilir.

“Kariyerim boyunca yaptığım tüm işleri kaybetmemek için oldukça yoğunlaştım, çünkü ayaklarımızın üzerinde hızlı olamayız” diyor Cooperstown’da çocuk olan ve büyükannesinin sahildeki evinde yaşarken deniz ortamı ile bir bağ kuran Mook.

Bill Mook 1970’lerin sonunda, oşinografi alanında araştırma bilimcisi olmak istemediğini fark etti ve kabuklu su ürünleri yetiştirmek üzere kuluçkahane işine girdi ve işe girdiğinde işi yapmak için yeni ekipmanların gerektiğini fark etti. 1985 yılında Damariscotta nehri üzerinde Mook Sea Farm’ı kurdu.

“Her problemin kendi fırsatı vardır ve girişimcilik bu fırsatların ne olduğunu görmeyi gerektiriyor”.

Büyük fırtınalar

Kasım ayının ilk gününde, bir haftanın içinde gerçekleşen iki yağmurlu fırtınanın ardından meydana gelen elektrik kesintisi nedeniyle Mook’un evini ve ofisini aydınlattı. O gün çiftliğin hasat edilmesi gerekebilirdi ve hasat takip eden beş gün boyunca eyalet güçlü fırtına altındayken hasada kapanabilirdi.

Maine, 24 saatlik periyodda 2 inç yada daha fazla yağmur yağdığında körfezdeki sahil hattını körfeze akan kirlilikten halkı korumak için istiridye hasadına kapatıyor ve kapanışlar genellikle 3 yada 4 gün sürüyor.

“Tüm iklim değişikliği modelleri, A.B.D’nin tüm kuzey doğusunda şiddetli yağış artışlarını doğru şekilde öngörmüştü.” dedi Mook. Hasadı ve ürün göndermeyi bir hafta durdurmanın $35.000 ile $50.000 arasında gelir kaybına neden oluyor.

A.B.D’nin 13 ajansındaki bilim insanlarının ve iklim değişikliği bilimi uzmanlarının çalışmalarını temsil eden A.B.D. Küresel Değişim Araştırma Programının İklim Bilimi Özel Raporuna göre, ABD genelinde daha yoğun yağış olayları var ve bunun devam etmesi bekleniyor. Raporda, “Amerika Birleşik Devletleri’nde gözlenen en büyük değişiklik Kuzeydoğu’da gerçekleşti” deniyor.

Şiddetli yağmurlar ve besin yönünden zengin yük, sahil sularının küresel okyanus ortalamalarına kıyasla pH düşmelerine daha yatkın olduğu Maine Körfezi’nde asitlenme sorununun daha da kötüleşmesine neden olur. Maine nehirlerini besleyen şiddetli yağışlar, Maine nehirlerinde tatlı su hacmini artırır; bu da Damlascotta Nehri’nin tuzluluk derecesini düşürerek ve kıyı sularının asitliğini arttırarak (OA) istiridyenin kabuğunu korozyona uğratır.

2009 yılında Mook, iklim değişikliğinin işini etkilediğini ve öncelikli olarak larva kayıplarına neden olduğunu öğrendi. Kıta Avrupasında pH düşüşüne bağlı olarak larvalarının %70 ile %80’ini kaybetmiş olan Whisky Creek’teki kabuklu deniz ürünleri yetiştiricileriyle buluştu ve Pasifik yetiştiricileri ile Mook için, pH’ı ayarlayıp suyu tamponlayarak işin sırrını gösterdiler.

“OA, iklim değişikliği konusundaki endişeli olmanın antresiydi” diyor Mook.

Asidifikasyon, kabuklu su ürünleri yetiştiricilerini doğrudan etkileyen iklim değişikliği etkileri listesinin en tepesindeki madde çünkü yüksek asitlilik, kabuklu su ürünlerinin larva aşamasında, su ürünlerinin kabuklarını oluşturmalarını olumsuz yönde etkileyebilir.

Okyanus tarafından havadan emilen karbodioksit suyun içindeki asiditeyi arttırır ve su daha fazla asidik hale gelir, pH düşer. Karbodioksit suyun içinde eriyince karbonat iyonlarını bağlar ve kabuklu su ürünlerinin kabuk oluşturmak için gerek duyduğu karbonu çekerek canlıların bu bileşikleri kullanma imkanını kısıtlar.

Mook, Damariscotta Nehri’nin pH derecesini kendi kuluçkahanesi için karmaşık bir su görüntüleme ve işleme sistemi ile takip etmeye başladığından beri daha az asidik olduğunu düşünüyor. Mook’un istiridye larvaları, uyarlamaya yapılan yatırımların işe yaradığını gösterircesine mükemmele yakın bir performans gösterdi.

“O zamandan beri her yıl, kuluçkahane üretimini önemli ölçüde iyileştirdik” diyor Mook.

İş patlaması

Aynı zamanda istiridye için piyasanın talebi büyüdü ve Mook Sea Farm da kuluçkahane için daha iyi performans sağladı, larvaları beslemek için mikroalgle besleme teknolojisi ile yetiştirme operasyonu geliştirdi. Damariscotta Nehri’nin zemininde yetiştirmek yerine, şirket şimdi su sütununa asılmış yetiştirme kafesleri kullanarak istiridye yetiştiriciliği yapıyor. Mook istiridye yetiştiriciliğinde iyi olduğu için istiridye talebi de arttı. 2010 yılında Mook’un yalnızca 4 çalışanı varken şimdi 22 tam zamanlı çalışanı ve bir kaç tane de yarı zamanlı çalışanı var.

“Bu ölçekteki bir şirket size kriz durumlarında olaylara çok geç olmadan müdahale etmek gibi bazı avantajlar, kaynaklar ve fırsatlar veriyor”.

2016 yılında Mook, araştırma geliştirme uzmanı Meredith White’ı şirketin araştırma ve geliştirme çabalarına öncülük etmesi, sorunları önlemesi ve çözüm bulması için işe aldı. White, MIT / Woods Hole Oşinografi Enstitüsü programında. biyolojik oşinografi ve okyanus asidifikasyonunun biyolojik etkileri üzerine çalışıyordu.

White ilk olarak, hayatının ilk 24 saatlik diliminde bir istiridyenin yemediğini açıkladı.  Bu süre zarfı içinde organlarını ve kabuğunu geliştirirken yumurtadan gelen besini kullanıyor.

Bilim insanları, suyun içindeki kalsiyum karbonat yapı taşının miktarını ölçebiliyor. Eğer suyun içindeki kalsiyum karbonat miktarı azsa larva, kabuğunu yapmak için daha fazla enerji harcıyor ve bu enerjiyi farklı yerlerden yönlendiriyor. Bu nedenle sağlıkları ve muhtemelen hayatta kalmaları doğrudan etkilenir.

İklim değişikliğinin dikkat çeken işaretleri

White ve Mook, Doğu Sahili’ndeki devlet düzeyindeki ilk komisyon olan Maine Okyanus Asidifikasyonu Komisyonunda görev yaparken 2014’te bir araya geldi. Mook ayrıca, New Hampshire Üniversitesi’nden Joe Salisbury gibi akademik araştırmacılarla işbirliği yapıyor ve 2014’te kuluçka tesislerinde gelişmiş izleme ekipmanını geliştirip kurdu.

White, tohumdan pazara kadar yabani olarak yetişen istiridye deniz suyunun giderek artan bir şekilde asitliğe zarar vereceğini belirlemek için bir araştırma planlıyor. Eğer okyanus asidifikasyonu daha eski istiridyelere de zarar veriyorsa Mook bunu bilmek istiyor. Böylece Doğu Sahili istiridye tarım sektörünün geri kalanını iklim değişikliğinin etkileri konusunda uyarabilir.

“Larvalarla ilgili sorunlara neden olan bu değişimler topluma hitap etmeyen değiştirilemez değişiklikler. Muhtemelen bu değişiklikler sadece larvaları etkilemeyecek, juveniller de bundan etkilenecek. Hedefimiz bunun ne zaman gerçekleşeceğini ve nasıl hazırlanılacağını anlamak. Soruya cevap vermeye çalışalım; bu kaygılanmamızı gerektiren bir sorun mu değil mi?”

Çalışma, Damariscotta Nehri’nin altında ve Chesapeake Körfezi’nde iki noktada ve üç farklı su kimyası çevresinde juvenilden yetişkinlere kadar Mook’un aynı genetiğe sahip olan istiridyelerle devam edecek.

Şirket aynı zamanda istiridye büyütüyor, Mook bu konuda istiridyelerin doğal çevrelerine girdiğinde kendilerini daha çabuk iyileştirebileceğini umuyor. Ulusal politika liderlerini karbon kirliliği konusunda harekete geçirmek sinir bozucu olduğu için Mook enerjisini eyalet ve lokal düzeye odaklıyor ve iki şeyden cesaret alıyor: şirket daha sağlıklı olmak ve yeni fırsatlardan gelir elde etmek için çözümler geliştiriyor ve Mook onu işinden tamamen uzaklaştıran kirliliğin etkilerini hatırlıyor…

aquaculturealliance.com adresindeki yazıdan Türkçe’ye adapte edilmiştir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.